>dos poemas de LEIRE BILBAO

>Mistos

Levas unha vida de misto

esperando unha morte de misto.

Ti mesmo dicíasme

que máis cru que morrer

é vivir sen saber para que.

E queimáchesme as xemas dos meus dedos

querendo ou sen querer

cando che deches lume a tí mesmo.

Non quero

Non quero unha patria que me enterre

que me traia á boca aquilo que queriamos ser.

Non quero un amor que me fatigue

que se me suba ao pescozo só por vinganza.

Non quero unha nai que me protexa

se non a teño á beira cando o tempo se me vai.

Sen patria, nin amor, nin nai

a onde poderei volver?

Anuncios
Esta entrada fue publicada en Uncategorized. Guarda el enlace permanente.

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s